Поамикецаемся?..

Я уже писал где-то, что Маша больна до клавиатуры. Когда ей доводится сидеть у меня на коленях, если я за компом, то её просто магнитит со страшной силой поколотить по клавишам «как папа».

Сегодня созрели удовлетворить ребёнковские потребности, извлекли старую клавиатуру, помыли, протёрли спиртом.

Теперь у Маши совсем детские игрушки. Клавиатура — очень приятная на ощупь, полезная, развивающая игрушка…

• Facebook
• Buzz it up
• Tweet
• vKontakte
• в закладки!

Mia filineto (kiu, cetere, hieraŭ iĝis sesmonata!) finfine komprenis, kiel bonas ludi kun molaj ludiloj. En la foto ŝi estas kun la plej ŝatata hundeto. Tiu hundeto estas fakte la sola aĵo, kiu povas iom reteni ŝin en la lito: sen tiu hundeto ŝi kutime postulas esti tenata en la gepatraj manoj, prefere vertikale. :)

Mi rememoras mian fruan infanaĝon, kiam la patrino ofte devis kunpreni min al vendejoj. Mi ege malŝatis tiujn aĉet-irojn, sed toleris sole pro la vendejoj, kie pendis peltaj vestoj. Mi aliradis ilin kaj polonge tuŝis per manetoj kaj per la nazo… :)

Do, eble estas komuna infana trajto — ŝato de molaj ludiloj. :)

• Facebook
• Buzz it up
• Tweet
• vKontakte
• в закладки!

Поставили сегодня двери купейного типа на кладовку. Раньше она представляла собой просто проём, за которым всё было свалено в кучу. Теперь это двери в тон соседнего шкафа («ваниль»), и внутри убрали всё поорганизованнее.

Не заморачивались бы с дверью, но Маша скоро начнёт ползать, а там и бегать… Надо бы ещё на кухню навесные полки купить (собственно «кухню»). Не сейчас, сейчас денег нет на это.

Сегодня гулял с Машей под дождём. В один момент дождь утих, и я показывал ей, как льётся вода из водосточной трубы и стекает ручейком через асфальт в траву… Очень заинтересовалась. Помню, я в детстве до всяких ручейков просто больной был

А через пару часиков Маше исполняется ровно полгода.

• Facebook
• Buzz it up
• Tweet
• vKontakte
• в закладки!

«Статья 6. Ограничение розничной продажи алкогольной продукции с содержанием этилового спирта более 15 процентов объема готовой продукции в ночное время

1. Организациям торговли независимо от организационно-правовых форм и форм собственности запрещается осуществлять на территории Санкт-Петербурга розничную продажу алкогольной продукции с содержанием этилового спирта более 15 процентов объема готовой продукции с 23 часов до 7 часов.

2. Организации торговли, осуществляющие продажу алкогольной продукции, обязаны обеспечить покупателей в наглядной и доступной форме информацией о часах торговли алкогольной продукцией с содержанием этилового спирта более 15 процентов объема готовой продукции.

3. Организации общественного питания, действующие на территории Санкт-Петербурга, вправе осуществлять розничную продажу алкогольной продукции в соответствии с режимом работы организации».

Закон Санкт-Петербурга «ОБ ОБОРОТЕ АЛКОГОЛЬНОЙ И СПИРТОСОДЕРЖАЩЕЙ ПРОДУКЦИИ В САНКТ-ПЕТЕРБУРГЕ» от 7 июня 2006 года

• Facebook
• Buzz it up
• Tweet
• vKontakte
• в закладки!

La aventuro, priskribita en la antaŭa enskribo, bonege pasis. Mi sukcesis tre bone pri ĉio kaj ĝuis la frumatenan kaj la malfruvesperan urbon. En kelkaj lokoj, kiujn mi trabiciklis, mi ne estis de pli ol 2-3 jaroj, en kelkaj, kiel en la strato Novgorodskaja, — entute neniam estis.

• Facebook
• Buzz it up
• Tweet
• vKontakte
• в закладки!

Hodiaŭ matene mi bezonas renkonti trajnon el Kaluga, la gepatroj transdonis per ĝi iom da hejmaj legomoj, kelkdek ovojn, iom da viando kaj aliajn bonkvalitajn manĝaĵojn, kiujn ili kutimas bonkore liveri al ni. La tikla punkteto pri ĉi-foja transdono estas ŝanĝo en la horaro de la trajno «Brjansk-Peterburgo», nun ĝi venas je 5:40.

Tio signifas, ke ne eblas veni al la stacidomo per metroo, ĉar metroo en Peterburgo komencas funkcii ĉ. 5:40 (depende de stacio).

Tio ankaŭ signifas, ke veni tien piede estus malfacile ne nur pro la distanco (estas eble ĉ. 10 km de nia hejmo ĝis la stacidomo), sed ankaŭ pro la turista furoraĵo — la disigataj (por transiro de pli grandaj ŝipoj) pontoj trans la rivero Neva, kiuj ekfunkcias kiel pontoj je 4:50 (kaj mi ja devus ankoraŭ paŝi post tio).

Mi elektis do bicikli al la stacidomo. Mi iros ĝis la Troickij ponto bicikle; kaj se mi venos tro frue (antaŭ ĝia malleviĝo), mi irus al la Litejnij (kiu malleviĝas je 10 minutoj pli frue). De tie mi veturos laŭ Litejnij avenuo kaj la strato Nekrasov (en kiu mi iam loĝis, cetere) ĝis la strato 9-a Sovetskaja. Tie, en la strato 9-a Sovetskaja (kelkaj paralelaj stratoj tie nomiĝas Sovetskaja «Soveta», do) mi lasos la biciklon ĉe nekonata knabo, iom pli juna ol mi. Kun li mi ĵus konatiĝis en speciala komunumo , kie peterburganoj proponas senpagajn aĵojn (ne plu bezonatajn librojn, videojn, meblon ks.) kaj foje petas ilin. Mi petis lokon por lasi mian biciklon por daŭro de la tago…

La stulta flanko de la afero («la tubero en la afero») estas, ke en Peterburgo absolute mankas komoforta biciklista medio. Ekzemple, ne eblas lasi biciklon simple apud la stacidomo por repreni ĝin iam poste. Mi, do, lasos ĝin en privata apartemento por veturigi miajn bongustaĵojn hejmen per metroo kaj poste repreni la biciklon vespere.

Povus esti malfacile, sed ja ankaŭ estas fascine aventura plano. :) Se mi ne perceptus ĝin kiel tia, mi eble antaŭsentus plej aĉan tagon. :) Mi tre ŝatas bicikli (kaj ne ofte havas okazon por tio lastatempe), mi ŝatas sociumi kaj konatiĝi kun novaj interesaj personoj (kaj ankaŭ por tio ne tre multe da eblecoj havas), mi tre ŝatas la someran antaŭmatenan Peterburgon (kaj ne ofte havas okazon promeni en ĝi, ĉar laboras aŭ dormas kutime en tiu tempo).

Deziru al mi plenan sukceson pri ĉio planita.

• Facebook
• Buzz it up
• Tweet
• vKontakte
• в закладки!

Зачем фильм «Les poupées russes» перевели как «Красотки»? Там же в конце фильма речь о матрёшках, и очевидно, что фильм называется «русские куклы» — в смысле матрёшки. Типа девушки, как матрёшки, и всегда интереснo, которая же останется последней.

Фильм просто щемящий. В нём нет ни одной полной параллели с моей жизнью, но некоторые пересечения и аналогии просто удивительны, как прямой в лоб: „неожиданно и резко“ :) Как, например, Венди на Московском вокзале (на который мне, кстати, через два часа ехать поезд встречать)… И Аничков мост через Фонтанку в двух шагах от старого помещения клуба «Эсперо»… Свадьба на корабле тоже трогательная — на корабле, как я понял, на котором мы подписывали прошлым летом бумаги по аренде нашего «Сенатора» под свадебный банкет…

Замечательный момент, когда Селию выводят из ночного клуба якобы в Москве и увозят. За ней выходит Ксавьер и оглядывается. В Москве типа. Я многие питерские места по фильму не идентифицировал сразу, но это место отлично помню. Это улица Садовая, а на фоне даже виднеется здание цирка на Фонтанке. А люди выходят из «московского клуба», а на самом деле это бывший интенет-клуб «Нордик». Он памятен, там происходили разные штуки, я ходил туда утолять приступы интернет-зависимости в свой первый питерский год… Там ещё был прикол, когда я сидел в chat.chat.ru (жив ещё, курилка!) и прикалывался, познакомился с какой-то девушкой, мы разыгрывали с ней какого-то парня, географически находившегося в Германии, в котором она как-то там была заинтересована; у неё ещё был ник типа koshka_dicay (мол, Дикая кошка), а я сделал тогда себе ник Koshkin_decay, мне показался он тогда стёбовым. А потом вдруг выяснилось, что мы сидим в одном интернет-клубе. Вышли в холл, покурили вместе :)

Потом клуб «Нордик» закрыли, какое-то время он расстраивал запылённым окнами; даже не знаю, что там сейчас.

Почему французские фильмы порой бывают такими трогательными?..

• Facebook
• Buzz it up
• Tweet
• vKontakte
• в закладки!

«…говорит, что я слишком эмоцианальная…»

• Facebook
• Buzz it up
• Tweet
• vKontakte
• в закладки!

Уважаемая ежедневная деловая газета «Коммерсантъ» в каждом номере печатает на последней странице астрологические прогнозы. Не менее уважаемая газета «Известия» тоже их публикует. И еще сотни изданий печатают их каждый день, неделю и месяц. Автор считает астрологические прогнозы окончательной и бесповоротной херней, но допускает, что кому-то их читать интересно.

Автор встречал разные проявления человеческих предрассудков. Скажем, знакомый владелец одной крупной компании перед тем, как принять важное деловое решение, подбрасывает монетку. А другой перед тем, как сделать что-нибудь важное, произносит про себя «семнадцать». Астропрогнозы — из той же оперы.

Уважающее себя издание помещает надпись «на правах рекламы» над рекламным текстом, чтобы читатель не совершил ошибки, приняв дифирамбы ОАО за редакционный текст.

Сложно потребовать от деловой газеты размещать надпись «окончательная и бесповоротная херня» над астрологическим прогнозом. Подойдет подзаголовок «предрассудки»…

De: www.artlebedev.ru/kovodstvo/127/

• Facebook
• Buzz it up
• Tweet
• vKontakte
• в закладки!

Jen la teksto de mia sinprezento, kiun mi sendis al [denask-l], la retpoŝta grupo, dediĉita al denaskismo:

Mi nomiĝas Slavik IVANOV, mi loĝas en Rusio, eble iuj konas min pro Esperantista agado kadre de internacia grupo «Esperanto@Interreto» kaj junularaj sekcioj de REU kaj UEA. La du atingoj, pri kiuj mi tre fieras, estas IJK-2004 en Rusio (mi estis en la organiza teamo kaj estis ĉeforganizanto de la peterburga parto) kaj paĝaro (plejparte ruslingva) http://e-novosti.info, kiu inter esperantistoj estas konata kiel, eble, plej aktiva reta neretpoŝta forumo en/pri Esperanto — http://e-novosti.info/forumo

Mi naskiĝis 20 maj 1978. Mia edzino Natalja estas de la sama jaro. Certagrade sub mia influo ŝi interesiĝis pri Esperanto ankoraŭ antaŭ nia geedziĝo — kaj bone komprenas la lingvon, kvankam parolas ne ĉiam sufiĉe ĝuste kaj facile.

Ni havas filinon Marija (Maŝa), kiu estas preskaŭ sesmonata nun (naskiĝis la 24-an de decembro 2005). Triope ni loĝas en Sankt-Peterburgo, rusia «norda ĉefurbo».

Esperanto ofte aperas en nia hejmo en la formo de muziko, revuoj ks. Ekde naskiĝo de Maŝa ĝi ankaŭ aperas, kiel mia plej ofta lingvo de alparolo al ŝi. La sola jam videbla efiko de tio estas, ke la edzino foje ripetas post mi iujn vortojn kaj frazojn, redemandas, kion signifas tio aŭ alio, mem provas ion diri al la filino Esperante.

Mi scias, ke tia maniero ne estas tute ĝusta laŭ klasikaj imagoj pri eduko de dulingvaj infanoj (devus esti disdividita uzo: ekz, mi ĉiam parolas en Eo kaj la patrino — ĉiam ruse). Tamen mi simple ne imagas striktan disdividon. La rusa ja estas por mi denaska kaj ĉefa lingvo: mi ŝatas uzi ĝin kaj multajn sentojn, ŝercojn ktp. povas esprimi nur en ĝi — mi certe ne volus senigi je tio mian filinon. :) Mi eĉ pretis entute rifuzi de la peno iom instrui al mia infaneto Esperanton, sed feliĉe trovis anglalingvan tekston, kies originalon mi perdis, sed la rusan tradukon konservis ĉe http://lingvomania.info/2006/deti-i-smeshenie-jazykov/ La ideo de la teksto estas, ke la gepatroj uzu siajn lingvojn tiel, kiel ili ŝatas tion (do, ankaŭ miksante la lingvojn). La efiko de tio estos, ke ankaŭ la infanoj miksados la lingvojn, tamen kun kompreno, ke temas pri diversaj lingvoj. Do, mi sincere esperas, ke ĝuste tiel okazos. :)

Ekzistas ankaŭ opinio (de Val. Melnikov, esprimita en la forumo ĉe http://e-novosti.info/forumo), ke Esperanto parolata de nur la patro ne povas esti heredita de la infano pro tio, ke la infanoj pli ofte komunikas kun la patrino. Feliĉe (almenaŭ nun) mi havas eblecon sufiĉe multe da tempo pasigi kun la infaneto — tiel ke la tempopasigoj de mi kaj de la edzino se ne egalas, do kompareblas. Krome ja la edzino, ankaŭ en mia foresto, uzas iom da Esperanto.

Mi ĝojas, ke ekzistas tia speciala loko, kie oni povas interŝanĝi spertojn pri hejma uzo de Esperanto, aparte kun infanoj.

Bondezire, Slavik Ivanov

• Facebook
• Buzz it up
• Tweet
• vKontakte
• в закладки!