Поамикецаемся?..

Mi bedaŭras pri la terura aviada katastrofo, kiu okazis sabate en Rusio kaj forprenis vivojn de multaj eminentaj poloj. Inter ili la prezidento, deputitoj, pastroj, armeanoj, sociaj agantoj (la laŭnoma listo en la pola).

Mi forte esperas, ke tiu bedaŭrinda okazo ne iĝos iam nutraĵo por komplotteorioj. Ŝiras mian koron la fakto, ke niaj multrilate proksimaj popoloj (sango de ili ambaŭ fluas en miaj vejnoj) havas malfacilan historion de reciprokaj akuzoj kaj ofendiĝoj.

Laŭ la nuna hipotezo, la aviadilo falis pro malbonaj veteraj kondiĉoj (netravidebla nebulo) ĉe la ne-unua provo alteriĝi. La „nigraj kestoj“ estas trovitaj.

La oficiala funebrodato en Rusio estas anoncita la 12-a de aprilo, en Pollando ĝi daŭros sep tagojn. Mi kondolencas al miaj polaj konatoj kaj nekonatoj.

Rusia ministro pri eksterlandaj aferoj eldiris sian malaprobon al sia finnlanda kolego lige kun renova familia skandalo, ligita kun Rusio. Finlanda civitano Salonen post eksedziĝo alportis en Finnlandon sian filon kontraŭ la deziro de la eksa edzino, pri tio informas BBC.

Kiel diras la oficiala teksto de la ministerio pri eksterlandaj aferoj, al la kontraŭleĝa ago havis rilaton la ĝenerala konsulejo de Finnlando en Sankt-Peterburgo, kie lastatempe loĝis Salonen, havante eĉ eksdatan rusian vizon.

Laŭ rusia leĝaro elporti infanon eksterlanden sen skriba konsento de ambaŭ liaj gepatroj estas krimo. Parte pro tiu postulo ni ĉiam elveturas plenfamilie — por eviti aldonajn burokrataĵojn ĉe la limo. Kiel rusiaj limgardistoj povis ellasi s-ron Salonen kun la filo, sen permeso de la patrino, laŭ la nevalida vizo, — mi ne povas eĉ imagi.

La kazo de Salonen ne estas la unua simila. Antaŭe franca civitano kaj lia rusa eksedzino longe dividadis sian filinon, rezulte de kio Francio planas juĝi la rusinon, dum Rusio — la francon.

Kiel komentis unu parenca al mi psikologo, limuloj (estas termino) geedziĝas sen konsulti psikoterapeŭton — poste okazigas internaciajn skandalojn kaj turmentas la infanojn. Sufiĉe bona priskribo por tiu novaĵ-serio.

En aliaj blogoj: blogulino el Kimrio rakontas pri danĝeroj de butikamado rabate; moskvano trovis utilan softvaron por uzi poŝtelefonojn moderne.

Peterburgaj komunistoj publikigis en sia paĝaro proteston kontraŭ la nova filmo de Spilberg (Spielberg) pri Indiana Ĝons (Indiana Jones). En la daŭrigo de la fama kinoserio Indiana batalas kontraŭ sovetaj soldatoj en 1950-aj jaroj. Jen preskaŭ plena Esperanta traduko de la teksto:

Komunistoj de la Lenin-urbo decideme anoncas pri sia profunda protesto kontraŭ apero en rusia spektigo de la filmo-provoko, la vomaĵo de la Malvarma milito, de la fia kalumniaĵo — aventura filmo de S. Spilberg „Indiana Ĝons kaj reĝlando de kristalaj kranioj“.

La filmo celas kalumnii kontraŭ sovetiaj komunistoj, veki novan ondon de kontraŭsovetismo, krei inter la monderna junularo falsan imagon pri la eksterlanda politiko de Sovetunio dum la 50-aj jaroj de la 20-a jarcento.

Karikature kaj malbele pentras la filmo agojn de sovetaj soldatoj kaj nia spionino, kiujn senkompate neniigas la usona superheroo-solulo Indiana Ĝons. Tiaj elpensaĵoj formas inter la nova generacio de rusianoj malvenkeman humoron, necertecon pri potenco de sia lando, kliniĝemon antaŭ Usono.

Al s-ro Spilberg, la malamanto de ĉio soveta, ni devas rememorigi, ke en 1957 (la agotempo de la filmo) Sovetunio ne sendis teroristojn en Usonon, sed lanĉis la unuan artefaritan sateliton, kiu meritis ravon de la tuta mondo.

Ne, komunistoj ne alvokas reveni al la tempoj de malpermesoj kaj cenzuro! Tamen tute ne klaras, por kio necesis aĉeti tian filmon, al kiu fremdas ajna arta valoro, dum rusia kinoindustrio restas sen inda ŝtata subteno! Prefere la malamikoj de Rusio spektu la senvaloran kalumniaĵon de Spilberg per DVD kaŝite, kiel perversuloj.

Ni alvokas la spektantojn prifajfi la filmon dum la premiera montro en kinejoj de Peterburgo kaj sendi protestajn leterojn al la pupoj de imperiismo — Harrison Ford kaj Cate Blanchett.

La nova filmo de Spilberg estis filmita rekorde rapide, dum 79 tagoj. En Rusio ĝi estos montrata sur 808 ekranoj, kio estas rekorde vaste premiero.

Iom eksterteme: mi meditas, ĉu indas apartigi miajn noticojn pri Rusio al aparta domajno kaj paĝaro. Tiel enhavo kaj ĉi tie, kaj en la nova projekto estus pli unueca. Samtempe mi dubas, ĉu indas fari novan paĝaron, kies renovigo estos ege malregula. Kion pensas vi?

Jyri Häkämies, finnlanda ministro pri defendo, porparolis aliĝon de la lando al NATO dum kunveno de „Atlantika Societo“ en Helsinko la 6-an de majo. Laŭ Häkämies, membriĝo de Finnlando kaj Svedio en NATO povas pozitive influi kaj la nordiajn landojn, kaj NATO-n, kaj la rilatojn inter la nordiaj landoj kaj Rusio. Pri tio informas agentejo „Regnum“.

Por iom mildigi la impreson de tia eldiro, Häkämies atentigis:

Mi mem emas pensi, ke nia sperto kaj niaj larĝaj rilatoj kun Rusio povus pli emigi NATO-n al kunlaboro kun Rusio. Ni havas la saman rolon ankaŭ en EU.

Senrilate la detalojn, eventuala aliĝo de Finnlando al NATO certe ne vekos entuziasmon en Rusio, la lando, kies ŝtatajn limojn NATO jam atingis en Estonio kaj Latvio. Malgraŭ alisencaj deklaroj de NATO, en Rusio tiu internacia organizo estas daŭre perceptata kiel specife kontraŭ-rusia.

Foto el „Ruotuväki“, la gazeto de Defenda Ministerio de Finnlando.

Vaste konata en Rusio radiĵurnalisto Julija Latinina diris pri Kosovo kaj Kartvelio:

Nun Kartvelio iĝis tute alia ŝtato. Sed tio jam malfruas, la trajno foriris. Kartvelio pagas siajn antaŭajn kvitancojn, samkiel Serbio pagas kvitancojn de Miloŝeviĉ.

Kaj, pardonu min miaj kartvelaj amikoj, mi ne dubas, ke Abĥazio iĝos sendependa. Ne nun. Post eble kvardek jaroj. Aŭ cent.

Povus ŝajni strange, sed plej multe por sendependiĝo de Abĥazio faras nun Kartvelio. Ĉar ĝi investas en reformojn anstataŭ milito, ankaŭ ĉar la ŝtato, kiun nun konstruas Kartvelio, ne povos permesi al si neakcepteblajn perdojn inter la siaj kaj inter la paca loĝantaro, kiujn kaŭzus milita operacio.

Laŭ la freŝa esploro de „Levada-centro“, 59% de la loĝantoj de Rusio ne sentas sin eŭropanoj.

Ŝajnas, ke temas pri io memkomprenebla, el kio oni volis fari novaĵon. Certege rusianoj ne sentas sin eŭropanoj: ne ĉar ili sentas sian azianoj, sed ĉar la vorto Eŭropo ŝanĝis sian signifon. Ekde aliĝo de Bulgario kaj Rumanio (aŭ eble eĉ pli frue) ĝi signifas la ŝtatan union — EU. Rusio ne estas bonvene atendata en la unio, sekve rusianoj ne sentas sin eŭropanoj. En tiu nova, poltika, senco.

Estas interese, ĉu iam almenaŭ Ukrainio aliĝos al EU?

En ruslingva parto de Interreto estas renove aktive diskutata la probabla agnosko de Kosovo kiel ŝtato fare de kelkaj okcidentaj ŝtatoj. Populariĝis videofragmento, en kiu albanoj en Kosovo bruligas ortodoksan preĝejon kaj faligas de ĝi krucojn:

En blogo de sumlenny oni citas komenton de la aŭstra gazeto Die Presse: «De protektita teritorio de EU Kosovo devas iĝi ano de la Eŭropa Unio. Forigo de vizoj kaj malferma migropolitiko estas la ŝlosilo por solvi la ekonomian krizon en Kosovo, ŝlosilo al problemoj de ĝia izoliteco. Vastiĝo de EU estas la granda historio de sukceso dum lastaj jaroj, kaj ĝi devas esti daŭrigata en Kosovo kaj Okcidentaj Balkanoj ĝenerale».

Responde al tiu ideo VivĴurnala uzanto pl skribas: «Ĉu oni tute freneziĝis pri sia hiper-eŭropeco? Kosovo en EU. Nur ili ĉi tie mankas. Estus bona ideo disigi Kosovon kaj Serbion, kaj mem Serbion aligi [al EU]».

VivĴurnalano postoronni en sia blogo skribas:

Ni memorfiksu tiun ĉi tagon, la tagon, kiu, se la kosova aventura afero sukcesos, iĝos la lasta tago por la jalta sistemo kaj entute por la bazoj de la nuna civilizo.

Kiam post kelkaj jaroj komenciĝos la Granda Tohuvabohuo, kaj ĉiuj ekdemandos stultajn demandojn «Ĉu estis la punkto de nereveno? Ĉu estis la tago, kiam eblis ĉion haltigi?» — jen kiam ni rememors tiun ĉi tagon.

«Abĥazio havas pli da kialoj por esti agnoskita fare de la internacia komunumo», — jam komentis ĉefo de la abĥazia parlamento Nugzar Aŝuba. Laŭ lia opinio, neagnosko de Abĥazio post Kosovo kontraŭos moralajn kaj jurajn normojn de interŝtataj rilatoj.

Lige kun la planata proklamo de sendependiĝo, Eŭropa Unio sendis en Kosovon aldonajn 2 mil policistojn. Malgraŭ protestoj de Serbio.

Edvardo Kokojti, prezidento de neagnoskita ŝtato Sud-Osetio, en intervjuo atentigas:

Parolante pri Kosovo, mi volas rememorigi, ke necesas pritaksi ne nur la memproklamitajn respublikojn [Kosovon kaj Sud-Osetion], sed ankaŭ konsideri, de kiuj ŝtatoj ili «deiras». Kontraste al Kartvelio, Serbio estas normala, tute formiĝinta ŝtato kun funkciantaj demokratiaj institucioj. Kartvelio male estas ĉiam en febro, kiel ŝtato ĝi apenaŭ formiĝis.

En Serbio internacia komunumo detruas ŝtaton, kiel ĝi detruadis siatempe Jugoslavion. Samtempe la neekzistantan ŝtaton de Kartvelio oni penas finkrei kaj aldoni al ĝi Sud-Osetion kaj Abĥazion…

En Kartvelio okazis antaŭtempaj prezidentaj elektoj. Laŭ provizoraj kalkuloj gajnis Miĥeil Saakaŝvili kun lastatempe populara proporcio de ĉ. 53% da voĉoj. Saakaŝvili iĝis konata pro sia nekonsekvenca politiko rilate al la fakte sendependaj Sud-Osetio kaj Abĥazio, kiuj proklamis sin ŝtatoj dum regado de Zviad Gamsaĥurdia, ekstreme naciisma politikisto, allasinta interetnajn tensiojn kaj konfliktojn en la post-soveta Kartvelio.